Umre 2011

UMRE 2011 (1)

Bir sabah rüzgarı gibi sevimli haber yayıldı aramızda.Gönüllerimizi okşadı.Özlemlerimizi canlandırdı.Olabilir miydi? Gerçekleşirmiydi hayaller. Bir grup oluşturup umreye gidelim isteklerini , nasıl olabilir araştırmalarım takip etti.Sonuçları konuşmak için toplanmamız lazım.Heyecan fazlalaşıyor.’Allah’ım hayırla sonuna ulaştır’ duaları dökülüyor dudaklardan.  İlk toplantıda 30 kişiyiz. Gereken şartların neler olduğu yazılan kağıtları dağıtırken bile eller titriyor.

Kolay değil kutsal beldelere,Beytullaha, sevgili peygamberimizin doğduğu büyütüğü beldelere yolculuğun ilk küçük adımları.

Çoğunluğu gençkız ve genç hanımlar oluşturuyor.Sayımız otuzda kalmıyor.Otuz beş,kırk, elli derken ellisekiz kişiyle ön kayıtları tamamlıyorum.Gitme zamanı olarak 2011 yılının paskalya tatilini ayarlıyoruz. 15 günlük bir yolculuk.

Hemen herkesin dilinden salavatlar eksik olmuyor.Hatimler indiriliyor hazırlık için.Eli boş gidilmez gidilen yere , ‘ben de salavatlar, hatimler, tesbihatlar getirdim’ diyebilmek için.O beldeye hasret ilahiler dinlenirken daha bir içten akıyor gözyaşları.

Bu arada gerekli belgeleri hazırlayıp pasaportları teslim ettik.Vize beklemeye başladık.Umre için vize alamamak gibi bir durum olmaz inşallah.Olurmuydu acaba?

Umreciler için bir seminer hazırlamam gerekiyor.Çoğunluğu daha önce o kutsal beldelere gitmemiş.Seminerde caminin ortasına Kabe-i Muazzamanın bir maketini koyduk.Hacer-ul Esved’in karşısına gelecek şekilde yeşil bir ışık.Lebbeyk sesleri sonrası Hacerul Esvedin selamlanmasıyla tatbikat başladı.Halis dedemiz önde olmak üzere, herkes yerini aldı.Halis dedemiz sadece kendi torunlarının dedesi değil, yolculuk boyunca bütün grubun dedesi oldu.Aynı yerde beraber çalıştığımız hocamız hem seminerde bilhassa beylerin ihramının nasıl olacağı konusunda yardımlarını eksik etmedi sağolsun.

Seminerin sonunda yönetim kurulu başkanı Adem bey üzücü bir haberle geldi.Arap ülkelerindeki ayaklanmalar nedeniyle umre ziyaretleri iptal edildiğini üzülerek söyledi.Herkesin başına kaynar su dökülmüş gibi olacaktıki içimizden en yaşlımız Zeynep teyze ‘Bugün bir Nisan’ diyerek suyu dökülmeden yakaladı.

Sonraki günlerde vizelerin çıktığına dair mektuplar gelmeye başladı.